Historiek Volleyteam Gullegem

 

In 1971 wordt de volleybalclub van Gullegem opgericht door Luc en Corry Delbarge, een echtpaar oud-spelers van Wervik en Menen. De eerste vergadering wordt geleid door Jan Laverge, een Kortrijkse volleybalgrootheid die het peterschap van de nieuwe club aanvaardt. De club heeft op dat moment wel een andere naam, Samandus Gullegem, en breidt zich snel uit met een aantal jonge, dynamische bestuursleden.

Er wordt onmiddellijk een dames-en een herenploeg opgericht. Samandus neemt voor de eerste keer deel aan de competitie in het seizoen 1971-1972.  Ook de jeugd van Gullegem wordt aangesproken en een dynamische volleybalclub is geboren. Dé draaischijf van het eerste uur is Luc Delbarge, die zowel speler, trainer-coach als bestuurslid is.

De sportinfrastructuur was in die tijd meestal allesbehalve luxueus. Er werd regelmatig op zondagmorgen gespeeld op een buitenterrein of een (al of niet overdekte) koer van een school. In die tijd was het zo, dat de match vanaf –5°C afgelast werd. Een laagje sneeuw was echter geen onoverkomelijk probleem. Er waren altijd goede borstels ter beschikking. In Waasten was er toen zelfs een lange vislijn voorhanden om ballen uit de Leie te vissen.

In Gullegem kent men echter geen accommodatieprobleem, want op voorspraak van 2 spelers-leraars staat de grote hall van het Gullegemse VTI ter beschikking van de volleybalclub. De bar van het VTI wordt het clublokaal, en het Gullegemse karnaval – georganiseerd in samenwerking met de plaatselijke basketbalclub – is op dat moment de enige bron van inkomsten. Onder invloed van een belangrijke sponsor verandert de club na enkele jaren van naam en heet nu Supra Bazar Gullegem.

In de jaren ’80 gaat het achteruit met de damesploeg. Er zijn niet meer genoeg speelsters om een ploeg samen te stellen en de eerste ploeg wordt opgedoekt. Er wordt wel nog verder gewerkt met de jeugd. In het seizoen 1993-1994 zal opnieuw met een volwaardige damesploeg gespeeld worden.

Eveneens in ’93 treden er ook problemen op bij de herenploeg. Doordat er te weinig Gullegemse spelers overblijven, wordt met de herenploeg gestopt. Het bestuur wordt hervormd en de eerste voorzitter, Antoon Parein, neemt het roer opnieuw in handen. Voor de tweede keer volgt een naamsverandering. Vanaf nu gaat de club als Volley Team Gullegem door het leven met enkel nog dames in competitie. Het bestuur wordt totaal vernieuwd en uitgebreid tot 15 leden. Na een tweede voorzitterstermijn van 5 jaar ('93-'98) geeft Antoon de fakkel door aan Geert Casselman. Na 6 jaar voorzitterschap('98-'04) en bijna evenveel promoties(4) van de ploegen geeft Geert omwille van drukke beroepsbezigheden de fakkel door aan Paul Demuzere. 

Ook op zijn beurt besluit Paul Demuzere om er mee te stoppen, omwille van de zelfde reden. Dit is ook de aanleiding tot het stopzetten van de Divisieploeg na seizoen 2006-2007. Het bestuur is na rijp beraad tot de vaststelling gekomen dat de inspanningen die moeten geleverd worden om een Divisie ploeg draaiende te houden, veel te groot zijn de overblijvende groep bestuursleden.

Na een heel lange zoektocht naar een opvolger voorzitter, besluit Philippe Vandenbulcke zich kandidaat te stellen, maar met de voorwaarde dat het bestuur een grondige herschikking in verantwoordelijkheden krijgt. Ondanks het niet volkomen slagen van de hervorming, neemt hij toch het voorzitterschap op begin juni 2007
Anno 2004 telt VtG een 65-tal speelsters en een 15-tal bestuursleden. De club is goed uitgebouwd met een team in eerste divisie en een in tweede provinciale. Bovendien is de opvolging verzekerd door de goede jeugdwerking. VT Gullegem telt nog een ploeg bij de B-jeugd, twee ploegen C-jeugd en een ploeg bij de D-E-F-jeugd. Het bestuur werkt het ganse jaar hard om het budget rond te krijgen en heeft daarvoor reeds zes verschillende bronnen van inkomsten. De toekomst zag er rooskleurig uit. 

Anno 2007 telt VtG na de kentering om te stoppen in Divisie, en de club verder uit te bouwen met eigen meisjes vanuit de jeugd, nog een 60-tal speelsters en nog slechts nog een 10-tal bestuursleden en een 7-tal actieve medewerkers. Dit aantal vermindert zienderogen. De club treedt aan in eerste provinciale en in vierde provinciale. Bovendien is de opvolging verzekerd door de goede aankomende jeugd, VT Gullegem telt nog een ploeg bij de C-jeugd, drie ploegen D-jeugd en E-F-jeugd. 
Echter loert een zeker gevaar om de hoek, met name trainers. Het is heel moeilijk om trainers te vinden, temeer daar een trainer uitviel wegens ernstige ziekte. Ook jeugdtrainers vinden is geen sinecure. Na het stoppen van de trainer 1e provinciale (Kris Supply) valt de hele ploeg uiteen na aankondiging van vertrek van enkele speelsters (Nele Vanmarcke en Lieselot Noppe). Het wordt een bewogen seizoeneinde, met de uiteindelijke beslissing dat er slechts 1 ploeg wordt overgehouden, nl 3e provinciale. Daarvan wordt Pieter Duquesne trainer.

in 2009 wordt het bestuur toch versterkt met enkele nieuwe krachten, zodat de werking opnieuw op volle toeren begint te draaien. De hervormingen die de nieuwe voorzitter voor ogen had beginnen stilaan ingang te vinden, maar ook hun vruchten af te werpen. VtG komt terug naar buiten en heeft welbepaalde doelstellingen.
Seizoen 2009-2010: Er wordt een nieuwe trainer voor de eerste ploeg aangetrokken, Kristof Claeys, en een interim-trainer voor de 4e provinciale (Wim Van Laethem) komt ons voor een jaar uit de nood helpen.
Het seizoen brengt voor 3de provinciale niet de verwachte resultaten, en de overstap naar 2de laat op zich wachten. Maar de aankomende jeugd zal zeker volgend seizoen potten breken. Op vlak van werking worden nieuwe krachten in zowel bestuur als medewerkers aangetrokken. De voorzitter wil een stap terug zetten. Benieuwd wie de verantwoordelijkheid durft op te nemen....
Juni 2010 : Een tweede plaats voor de 3e Provinciale ploeg geeft een ticket naar 2e Provinciale. Zoals de missie voorschrijft, gaat VtG met de eigen meisjes deze promotie aanpakken. Toch komt er versterking. Sharon Vynck komt terug van weggeweest, met een laatste tussenstop in Bissegem 2e Divisie. Het wordt geen gemakkelijk seizoen in een totaal nieuwe reeks.

Ook op bestuurlijk vlak haken leden af ( meestal omdat de dochters niet meer spelen) … en wordt het wéér zoeken. Laatste wapenfeit van voorzitter Philippe Vandenbulcke wordt het onderschrijven van een charter.
Na een jaar duo-voorzitterschap neemt Lode Tarras de teugels officieel van Philippe Vandenbulcke over. Met een kleine, gedreven bestuursgroep  gaat VtG het veertigste jaar in. Dit lijkt een ideaal moment voor Ann De Leyn om ‘haar’ VtG vaarwel te zeggen. Ann was 40 jaar lid van VtG, wat een unicum kan genoemd worden. De bestuursgroep verliest hierdoor een monument, een héél actieve pion.
Op sportief vlak weet VtG A zich niet in tweede provinciale te handhaven en volgt een degradatie. Binnen de bestuursgroep wordt beslist goede jeugd zoveel mogelijk te laten doorstromen en binnen de seniorenploegen te werken naar een mix van leeftijden, waar elkeen kan spelen op zijn ( haar ) niveau. Deze oefening vraagt tijd. Hiervoor werd Dirk Vandermeersch aangetrokken, een rot in het vak met een sportieve gedrevenheid en aandacht voor jeugdige spelers. Een meerjarenplan waar ook Pieter Duquesne in 4de provinciale een belangrijke rol in speelt. Hij slaagt erin een mix van leeftijden in zijn ploeg te matchen.  
In 2012 kent VtG een boost : er starten 21 nieuwe meisjes bij de benjamiens en onder impuls van Jobeth Neve wordt een recreatieve ploeg geboren, goed voor 19 spelers. Het wordt een opdracht deze groei aan te ( blijven ) kunnen. Binnen de bestuursgroep en ook bij de meer gedreven speelsters van de fanionploeg leeft de honger om VtG in tweede ( en hopelijk in de toekomst in eerste ) provinciale te hijsen. Er wordt dan ook deels afgestapt van de visie om enkel met eigen meisjes te werken. Er wordt in beperkte mate gezocht naar versterking uit de omliggende gemeenten.
De fanionploeg promoveert in seizoen 2012-2013 via een barragewedstrijd naar 2de Provinciale. Met de doorgedreven transfers hopen we ons in 2de provinciale te handhaven. Philippe Vandenbulcke stapt uit de bestuursgroep. Er komen  helaas geen nieuwe bestuursleden bij, doch een aantal ouders bundelen de krachten om de extra-sportieve werkgroep gezinsactiviteit en de club logistiek te ondersteunen.

Seizoen 2013-2014 was er één zonder prijzen maar mag worden aangestipt als één van de seizoenen waar inhoudelijk veel veranderde:
-  Beide seniorenploegen wisten zich te handhaven in respectievelijk 2de en 4de provinciale.
   VtG A versterkt zich met 5 speelsters en behoudt trainer Dirk Vandermeersch.
   Bij VtG B verlaat Pieter Duquesne onze club na 6 seizoenen.
   Hij wordt vervangen door Isabelle Meheus, die perfect binnen de visie van de club past.
-  VtG blijft niet langer een feitelijke vereniging maar wordt een VZW.
-  Jobeth Neve wordt nieuwe jeugdcoördinator.
-  VtG organiseert een eerste seizoenopeningsdag
   (oefenwedstrijden voor jeugdploegen en tornooi voor seniorenploegen).
-  Kalenderaffiche wordt vervangen door clubblad.
-  Vanaf 09/2014 wordt gestart met de volleybalschool (vanaf 3de kleuter)
    en starten we met 9 ploegen in competitie.
-  Er wordt een bijkomende extra-sportieve activiteit georganiseerd, met name een wijndegustatie-avond.

Seizoen 2014-2015 geeft de bevestiging dat onze vereniging op kruissnelheid is. Het ledenaantal blijft toenemen en de betrachting om met de fanionploeg in eerste provinciale te spelen, is een feit. Het stijgend aantal leden heeft ook zijn nadeel: door het succes van de Gullegemse sportclubs in de sporthal, dienen we voor een training uit te wijken naar de sporthal te Moorsele. Een precedent waarrond we ons zorgen maken voor de toekomst.

Dirk Vandermeersch verlaat VtG door de grote poort door de fanionploeg in 3 seizoenen van derde naar eerste provinciale te loodsen. Vele speelsters stoppen of gaan reeks(en) lager spelen. Het wordt een uitdaging om met een nieuwe trainer en een half nieuwe ploeg te spelen voor behoud in eerste provinciale. Oud-gediende Frank Lobel wordt terug aangetrokken als trainer.

Binnen de bestuursgroep verlaten Jean-Pierre Demeestere en Sarah Vandenbulcke de club. Karla Malfait wordt de nieuwe penningmeester.

Seizoen 2015-2016 is een jaar zonder prijzen… alhoewel, VtG wordt door de KWVBV bekroond als de elfde beste volleybalclub in West-Vlaanderen en de VVB (Vlaamse Volleybalbond) beloont onze jeugdwerking met twee sterren. Daarmee komt VtG in West-Vlaanderen (mannen- en vrouwenclubs samen!) de top 10 binnen als club met een goede jeugdwerking.

VtG B weet via barrages naar derde provinciale te promoveren en we starten in vierde provinciale met een derde seniorenploeg. Zo hebben we voor het eerst drie ploegen in de seniorencompetitie, zijnde in tweede, derde en vierde provinciale.

In seizoen 2016-2017 speelt VtG A autoritair kampioen in 2PDA. Met slechts één verlieswedstrijd promoveert VtG A terug naar eerste provinciale. Een generatie speelsters beslist in schoonheid te eindigen en de knielappen aan de haak te hangen. Onder andere Inge Dewulf beslist na 25 jaar volleybal in VtG, er mee te stoppen.
Vraag is of onze club verder blijft bestaan met de beperkte bestuursgroep. Na een noodoproep beslissen 5 ouders mee hun schouders te zetten onder de club die ook nu weer als tweesterrenclub wordt bekroond voor zijn jeugdwerking.
Isabelle Meheus stopt als trainer bij de senioren en wordt trainster van de volleybalschool en benjamins. Dirk Vandermeersch volgt zijn hart en keert terug als trainer bij VtG (B).
Voorzitter Lode Tarras geeft na 7 jaar voorzitterschap de fakkel door aan Jobeth Neve. De club lijkt klaar voor een versnelling hoger.

De club kende volgende promoties:
'97-'98 als 3de of 4de geplaatste naar 2de prov.
'99-'00 als 2de geplaatste naar 1ste prov.
'01-'02 als kampioen naar 2de div.
'02-'03 kampioen met de tweede ploeg van 3de naar 2de prov.
'03-'04 als kampioen naar 1ste div.
'06-'07 als kampioen naar 1ste Provinciale
'08-'09 als kampioen B-jeugd
'09-'10 kampioen kadetten en kampioen reserven 3e provinciale
'10-'11 VtG A promoveert naar 2de Provinciale (als 2de)
'12-'13 VtG A promoveert naar 2de provinciale (als 3de)
'14-'15 VtG A promoveert naar 1ste provinciale (als 2de) en de reserven van VtG A spelen kampioen.
'15-'16 VtG B promoveert naar 3de provinciale (als 4de)
'16-'17 VtG A als kampioen naar 1ste provinciale